mijn eerste blog zeg!
Verwacht vele gedichtjes,een streepje muziek, een streepje cultuur, veel psychologische uitleg en diepzinnige gesprekken met geïnterviewden.
Deze eerste blog zal volledig in het teken staan van de unitard, een prachtig kledingstuk dat ze veel meer zouden moeten aandoen: de unitard!!
Een prachtig kledingstuk dit, een eendelig pakje met lange broek, heel mooi, en zowel voor wijven als heren!!
Ik vind dat dit meer zou moeten aangedaan worden, omdat de mensen van tegenwoordig veel te weinig belang hechten aan hun uiterlijk, met hunnen lelijken kop haar en hun hangkleren en baggypants. Kijk eens hoe gracieus dit is, als hij wordt afgeschoten in een raket zal zijn pakje niet kapotgaan! Maar er is meer: doordat het gemaakt is van spandex en lycra zit het lekker rond het vel. Het enige nadeel is wel als je eens goed moet pissen of kakken dat je dat bovenste gans moet naar beneden trekken, en als dat dan krap zit zou het wel eens in de broek zijn. Doch de voordelen zijn veel groter dan de nadelen. Waar vind je dit? In elke speciaalzaak in de buurt.
Bij elke blog die ik maak zal ook een gedichtje horen. Het eerste gedicht is getiteld: BALDADiig, en zal gaan over de spanningen tussen twee 80-jarigen, genoemd Carmen en Vanessa
BALDADiig
KRiskras door elkar zoemend,
zoals een bij in de ochtendstond
Paars, wit, geel en koppig
Krachtig zwaaiend met de armen
"Doe die deer toe, stoem wijf" Zei Carmen
"Doe da zelf, tis ni omdaje in nen rolstoel zitj daje da uk ni kuntj" Antwoordde Vanessa
Passerend in een vlucht
de directrice
Fluitend van Woman in Red
Joyeus gekleed
Ragzijde Ragzijde Ragzijde
Spekelend naar elkaar,
Krabben
Bijten,
Slaan
Opereren
Opereren
Opereren
Een geluk dat de deur al toe was
Stof voor Stoffel
Grtz,
De kazje
PLATENTIP VAN DE DAG:
Moving Ninja-Shellcode
